Παλιόκαστρο Βενέτου-Σπηλιές-Αι Νικόλας

Παλιόκαστρο Βενέτου

Απόσταση: 11,5 χλμ.
Διάρκεια: 6 ώρες (με στάσεις)
Υψόμετρο: από 141 μ. (αφετηρία) σε 534 μ. (μέγιστο) σε 0 μ. (Άγιος Νικόλαος)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, γαλάζια σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Η διαδρομή στο Wikiloc   H  διαδρομή στο Everytrail   (κατεβάστε ίχνος GPS)

       Με αυτήν την κυκλική διαδρομή, μας δίνεται η ευκαιρία να επισκεφθούμε και να γνωρίσουμε το  Παλιόκαστρο του Βενέτου και τον ερειπωμένο ταρσανά-επίνειο της μονής Φλαμουρίου στη θέση Άγιος Νικόλαος.  Η προσέγγιση μπορεί να γίνει είτε από το Βένετο, είτε από τη μονή Φλαμουρίου. Προτιμήσαμε την πρώτη εκδοχή, για να αποφύγουμε την κουραστική ανάβαση 780 μέτρων που θα έπρεπε να κάνουμε στο τέλος της πορείας μας, αν αυτή ξεκινούσε από το Φλαμούρι.

        Από το Βένετο λοιπόν,  ακολουθούμε τον χωματόδρομο προς την παραλία Πετρομέλισσο. Ο δρόμος αυτός βαδίζει  γενικά πάνω στο ίχνος της διαδρομής Βένετο-Πουρί. Προσπερνάμε στα δεξιά την διασταύρωση με το μονοπάτι για τη μονή Φλαμουρίου, και καθώς ο δρόμος παρακάτω κατηφορίζει προς τη θάλασσα, στο δεύτερο μαντρί  που θα συναντήσουμε δίπλα στο δρόμο δεξιά, βλέπουμε πινακίδα που μας βάζει στο καλντερίμι. Από εδώ αρχίζει το ίχνος της πορείας μας. Το καλντερίμι περνά το Κακόρεμα και ανηφορίζει στην αντικρινή ράχη, όπου διασταυρώνεται με μονοπάτι που βαδίζει κατά μήκος της ράχης.  Το μονοπάτι αυτό προς τα κάτω βγαίνει στη θάλασσα, όπου υπάρχει γωνία τοίχου ερειπωμένης αποθήκης, ενώ προς τα πάνω συναντά τη διαδρομή Βένετο-Φλαμούρι στη θέση Πετράλωνο.

       Εμείς συνεχίζουμε στο κύριο καλντερίμι-μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια, το οποίο περνά μικρότερο ρέμα, βαδίζει για λίγο παράλληλα με την κοίτη του ρέματος προς τα επάνω, ξαναπερνά στη δεξιά όχθη και μετά διασχίζει πάλι το ρέμα και ανηφορίζει στην αριστερή όχθη. Βγαίνοντας επάνω, το καλντερίμι σταματά και συνεχίζουμε σε μονοπάτι σε πετρώδες έδαφος, που οδηγεί στο μαντρί του Βασιλείου. Λίγο πριν φθάσουμε στο μαντρί, αριστερά φεύγει ασαφές μονοπάτι προς τα κάτω πηγαίνοντας προς Άγιο Νικόλαο. Από αυτό θα επιστρέψουμε στο τέλος της πορείας μας.

          Λίγο δεξιότερα από το μαντρί, το κύριο μονοπάτι-καλντερίμι  συνεχίζει κατηφορίζοντας την πλαγιά προς Πουρί, όμως εμείς ανηφορίζουμε προς το Φλαμούρι, ακολουθώντας νότια-νοτιοδυτική πορεία σε ασαφές αρχικά μονοπάτι με κόκκινα σημάδια, το οποίο σε λίγο ξεκαθαρίζει καλύτερα  και βαδίζουμε  στην αριστερή πλαγιά μιας ρεματιάς. Φθάνουμε κοντά στην κοίτη, όπου υπάρχει διασταύρωση με την διαδρομή Φλαμούρι-Βένετο.  Δεξιά φεύγει το μονοπάτι προς Βένετο περνώντας το ρέμα, ενώ εμείς πάμε αριστερά προς Φλαμούρι και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε στην πλαγιά σε καλντερίμι με συνεχή ζιγκ-ζαγκ. Φθάνοντας επάνω στη ράχη, συναντούμε κίτρινη πινακίδα με ένδειξη αριστερά προς Κορομπλιά.

To μονοπάτι στη Βαθουλωμένη

            Εδώ αφήνουμε το κύριο μονοπάτι, που συνεχίζει να ανηφορίζει ευθεία προς Φλαμούρι, και πηγαίνουμε αριστερά σε στενότερο μονοπάτι, που κατηφορίζει την βραχώδη πλαγιά προς τη ρεματιά της Βαθουλωμένης. Περνούμε το ρέμα και ανηφορίζουμε στην απέναντι πλαγιά ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια. Βγαίνοντας από το δάσος στο οποίο βαδίζαμε, κινούμαστε σε πιο αραιή βλάστηση με κατεύθυνση αρχικά ανατολική. Εκεί όπου τα κόκκινα σημάδια παίρνουν νότια κατεύθυνση προς τα δεξιά, συνεχίζοντας να ανηφορίζουν στη βραχώδη ράχη προς την Κορομπλιά και το μνημείο του Αλφόνς (προσοχή), εμείς παρατηρώντας αριστερά  βλέπουμε  γαλάζια σημάδια και τα ακολουθούμε. Κατηφορίζουμε ελαφρά προς βορράν για λίγα μέτρα και κατόπιν συνεχίζουμε δεξιά βορειοανατολικά και βγαίνουμε σε λάκκα, που έχει και ένα γκρεμισμένο καλύβι. Η περιοχή εδώ λέγεται Λογγαράκια. 

              Ξαναμπαίνουμε στο δάσος, κατηφορίζοντας προς το βορρά. Βγαίνοντας από το δάσος, βαδίζουμε για λίγο σε αυχένα και σύντομα φθάνουμε κάτω από το Παλιόκαστρο. Το γαλάζιο βέλος στο βράχο μας οδηγεί να αφήσουμε το μονοπάτι και να ανηφορίσουμε λοξά αριστερά στη ράχη.  Αμέσως συναντούμε τη νότια άκρη του τείχους, που είναι κατασκευασμένο από ξερολιθιά, έχει ύψος και φάρδος μέχρι και δύο μέτρα και εκτείνεται για αρκετό διάστημα πάνω στην ομώνυμη ράχη σε σχήμα τραπεζίου. Είναι άγνωστο το πότε και από ποιούς κατασκευάστηκε, ακόμα και τι σκοπό εξυπηρετούσε ένα τέτοιο περιτείχισμα στην ακατοίκητη ερημική αυτή περιοχή. Οι ιστορικές πηγές δεν αναφέρουν τίποτα. Ο Κώστας Λιάπης, στο βιβλίο του Τα Παλιόκαστρα του Πηλίου (Βόλος 2010), όπου έχει συγκεντρώσει τους κόπους πολύχρονης εξαντλητικής έρευνας πάνω στο θέμα, κάνει την υπόθεση ότι πιθανόν να κτίστηκε την ύστερη βυζαντινή περίοδο περί τον 14ο αιώνα, για να προστατέψει τους εγκατεστημένους πρόχειρα εκεί νομάδες κτηνοτρόφους και τα κοπάδια τους από τους ληστοπειρατές που αφθονούσαν τότε στο Αιγαίο.

Κοιτάζοντας τη θάλασσα από το Παλιόκαστρο

 

             Αφήνουμε το μυστηριώδες Παλιόκαστρο στη σιωπή του και ξαναγυρίζουμε πίσω στο σημείο όπου αφήσαμε το μονοπάτι. Εδώ, αντί να συνεχίσουμε βόρεια όπως φαίνεται αυτό να πηγαίνει, πάμε ανατολικά-νοτιοανατολικά στην πλαγιά μπαίνοντας στο δάσος και βρίσκουμε άλλο μονοπάτι που κατηφορίζει, περνά ένα ρέμα και αμέσως αλλάζει κατεύθυνση προς τα βορειοανατολικά, βαδίζοντας στη δεξιά όχθη του ρέματος. Παρακάτω το μονοπάτι γίνεται ασαφές καθώς είμαστε πάνω στη ράχη Βαμβακίτσες. Βοηθούμενοι όμως από τα γαλάζια σημάδια, και συνεχίζοντας να κατηφορίζουμε προς τα βορειοανατολικά ακολουθώντας τη ράχη, το ξαναβρίσκουμε σαφέστερο παρακάτω, καθώς κάνει στροφή προς τα νοτιοανατολικά κατηφορίζοντας συνεχώς, και τελικά βγαίνουμε στο κύριο μονοπάτι Βένετο-Πουρί σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα. Η γύρω περιοχή λέγεται Σπηλιές (οι αρχαίοι Ιπνοί).

 Σπηλιές

           Παίρνουμε λοιπόν κατεύθυνση βορειοδυτικά προς το Βένετο και σε λίγο βρίσκουμε διασταύρωση, όπου το κύριο μονοπάτι με κόκκινα σημάδια αριστερά πηγαίνει προς το μαντρί του Βασιλείου. Εμείς όμως ακολουθούμε τα γαλάζια σημάδια προς τα δεξιά και πλησιάζουμε πολύ κοντά στη θάλασσα. Βλέπουμε κάποιες από τις θαλασσοσπηλιές στην αφιλόξενη βραχώδη ακτή, όπου τσακίστηκε ο στόλος του Ξέρξη το 480 π.Χ. και, αφού βρούμε και λίγα μέτρα καλντερίμι, φθάνουμε σε στενή βραχώδη παραλία με ερείπια κτισμάτων. Εδώ ήταν η σκάλα-μετόχι της μονής Φλαμουρίου και υπήρχε κατοικία-αποθήκη, στέρνα βρόχινου νερού και εκκλησάκι του Αι Νικόλα.  Σήμερα, πέρα από τα ερείπια, υπάρχει μόνο ένα μικρό προσκυνητάρι πάνω στο βράχο, που το βρήκαμε αναμμένο όταν περάσαμε από εκεί.

Το ερειπωμένο μετόχι στον Αι Νικόλα

        Από το προσκυνητάρι συνεχίζουμε σε μονοπάτι, που ανηφορίζοντας μας βγάζει κοντά στο μαντρί του Βασιλείου και συναντούμε πάλι το κύριο  μονοπάτι. Ακολουθώντας το προς τα δεξιά, ξαναγυρίζουμε πίσω στο σημείο από όπου αρχίσαμε την πορεία μας.

                                      

Μακρινίτσα-Δυτικό Καταφύγιο-Πουρί

Απόσταση: 21 χλμ.

Διάρκεια: 8-9 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 7 ώρες)

Υψόμετρο: από 620 (Μακρινίτσα) σε 1415 (καταφύγιο) σε 380 (Πουρί)

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Αγία Παρασκευή, Κρύο Νερό)

H διαδρομή στο Wikiloc    Η διαδρομή στο Everytrail    (κατεβάστε ίχνος GPS)

 Μια πολυπερπατημένη κλασική διαδρομή, από τις μεγαλύτερες στο Πήλιο, που βαδίζει κατά κύριο λόγο σε δάσος οξιάς. Αυτή είναι η μεσαία από τις τρεις παραλλαγές που μας φέρνουν από την Μακρινίτσα στο Πουρί (οι άλλες δύο είναι Μακρινίτσα-Λαγωνίκα-Πουρί και Μακρινίτσα-Πουριανός Σταυρός-Πουρί). Στη συγκεκριμένη πορεία, επιλέξαμε να ανηφορίσουμε από τη Μακρινίτσα μέσω Αγίας Παρασκευής, καθώς έτσι περνάμε κυρίως μέσα από δάσος καστανιάς και οξιάς (η εναλλακτική διαδρομή μέσω Προφήτη Ηλία Μακρινίτσας, αν και λίγο συντομότερη, βαδίζει πιο πολύ σε αραιή βλάστηση). Επίσης επιλέξαμε να περάσουμε από τον Προφήτη Ηλία Πουρίου στο τέλος, καθώς η θέση προσφέρει υπέροχη θέα.

Φθάνοντας στο πάρκινγκ της Μπράνης στη Μακρινίτσα, εκεί όπου τερματίζει ο ασφαλτόδρομος από την Πορταριά, βλέπουμε δεξιά μας να ανηφορίζει καλντερίμι. Σε ένα δέντρο είναι καρφωμένη πινακίδα με ένδειξη προς «Πουρί», φτιαγμένη, όπως και πολλές ακόμα, από τον πρόωρα χαμένο περιπατητή και εραστή του Πηλίου, τον Δημήτρη Κότταλη. Μπορούμε να ξεκινήσουμε και από την κρήνη που υπάρχει στο πάρκινγκ. Το καλντερίμι ανηφορίζει ανάμεσα στα σπίτια του χωριού, περνά από ένα πεύκο με παγκάκι και από δύο κρήνες και βγαίνει σε στενό χωματόδρομο, που μας οδηγεί σε λίγα μέτρα στο παλιό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής. Η ηρεμία και ομορφιά του χώρου δικαιολογεί μια στάση και αφού δροσιστούμε από την κρήνη, συνεχίζουμε για λίγο προς τα πάνω στο χωματόδρομο και μετά μπαίνουμε αριστερά σε μονοπάτι, που μας φέρνει ξανά για λίγο σε δρόμο και μετά ξανά αριστερά σε μονοπάτι, που ανηφορίζει βορειοανατολικά μέσα στο δάσος καστανιάς.

Πιο πάνω μπαίνουμε λοξά σε αγροτικό δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε για λίγο προς τα αριστερά και ξαναβρίσκουμε το μονοπάτι, που ανηφορίζει μέσα στο καστανωτό. Κατόπιν βαδίζουμε παράλληλα με αυλάκι νερού και περνάμε πλάι από μια δεξαμενή. Βρισκόμαστε πλέον σε δάσος οξιάς  στη βορειοανατολική μεριά του Τρανού Ισώματος και μπροστά μας στο βάθος φαίνεται ο θόλος του ραντάρ στην κορυφή Πουριανός Σταυρός (1624 μ.), ενώ αριστερά φαίνεται και η λίμνη Κάρλα.

Τελικά μπαίνουμε σε στενό δρόμο ενός κτήματος, o οποίος σε λίγα μέτρα βγαίνει στον κύριο χωματόδρομο, που δεξιά πάει προς Πορταριά-Αλικόπετρα, ενώ αριστερά πάει προς Μακρινίτσα και γεφύρι Καρυάς. Εμείς πάμε αριστερά, κατηφορίζοντας προς βορράν, κατόπιν ο δρόμος στρίβει δυτικά και έχουμε υπερυψωμένο τσιμενταύλακα αριστερά μας. Αμέσως φθάνουμε σε διασταύρωση που έχει προσκυνητάρι. Εδώ πάμε δεξιά, σε χωματόδρομο που κατευθύνεται βορειοανατολικά, κατηφορίζοντας ελαφρά. Ο δρόμος αυτός, ο οποίος ανοίχθηκε σχεδόν ακριβώς πάνω στο μονοπάτι που υπήρχε παλιότερα, μας οδηγεί στο τοξωτό πέτρινο γεφύρι της Καρυάς, που χτίστηκε το 1931 στη ρεματιά της Καλιακούδας (Ξηριά).

Γεφύρι Καρυάς

Μετά το γεφύρι, ο δρόμος ανηφορίζει προς βορράν και φθάνουμε σε καλύβι στην περιοχή Κρύο Νερό. Εδώ είναι ευκαιρία να γεμίσουμε τα μπουκάλια μας, καθώς δε θα βρούμε άλλη βρύση στη διαδρομή μας. Παραπάνω, ο δρόμος παίρνει βορειοανατολική κατεύθυνση. Αριστερά μας έχουμε το Ελατόρεμα, προς το οποίο κατηφορίζει δρόμος, αλλά και μονοπάτι, που πηγαίνει προς Χαμορίγανη και από εκεί συνεχίζει για Λαγωνίκα ή μονή Σουρβιάς. Εμείς όμως ανηφορίζουμε σταθερά στο δρόμο μας, που σε λίγο τερματίζει. Περνούμε ρέμα από ξύλινο γεφυράκι και μπαίνουμε πλέον σε μονοπάτι, το οποίο συνεχίζει να ανηφορίζει δεξιά από το Ελατόρεμα. Το χειμώνα, όταν τα φύλλα της οξιάς πέφτουν, τα έλατα που φυτρώνουν εκεί βάζουν τη μόνη πράσινη πινελιά στο γκρίζο τοπίο.

Τα έλατα στο Ελατόρεμα (αρχές Δεκεμβρίου)

Ψηλότερα, βγαίνουμε σε εγκαταλελειμμένο δασικό δρόμο, όπου συναντούμε και άλλη πινακίδα ιδιοκατασκευής του Κότταλη. Πάμε για λίγα μέτρα δεξιά στο δρόμο, και εκεί που κάνει στροφή ξαναμπαίνουμε ευθεία νοτιοανατολικά στο μονοπάτι, που σύντομα ξαναβγαίνει σε δρόμο. Ακολουθώντας τον πάλι προς τα δεξιά (νότια), φθάνουμε σε λίγο στο Δυτικό Καταφύγιο σε υψόμετρο 1415 μέτρα. Αυτό είναι ένα από τα δύο καταφύγια ανάγκης (το άλλο βρίσκεται κάτω από τις κορυφές Σχιντζουράβλι-Δραμάλα), που κατασκευάσθηκαν το 1997 από τη Νομαρχία με το πρόγραμμα ανάδειξης 27 μονοπατιών του Πηλίου και παραμένουν πάντα ανοικτά. Εδώ είμαστε στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής μας.

Δυτικό Καταφύγιο

Μετά από την επιβεβλημένη στάση για να ξεκουραστούμε και να φάμε κάτι, συνεχίζουμε για λίγα ακόμα μέτρα στο δρόμο και κατόπιν πάμε αριστερά, σε μονοπάτι που κατηφορίζει προς μια ρεματιά. Αυτή είναι η αρχή της μεγάλης ρεματιάς της Λαγωνίκας. Το ξύλινο γεφυράκι που κατασκευάστηκε εδώ το 1997 έχει πέσει. Περνούμε με λίγη δυσκολία απέναντι και, κατηφορίζοντας συνεχώς σε δάσος οξιάς, φθάνουμε σε καλύβι που χρησιμοποιούν οι κυνηγοί. Εδώ τερματίζει δασικός δρόμος και η περιοχή λέγεται Καναλάκια.

Από το καλύβι φεύγουν δύο κατηφορικά μονοπάτια που έχουν κόκκινα σημάδια (προσοχή). Το αριστερό πηγαίνει βορειοδυτικά προς την κορυφή Λαγωνίκα. Εμείς ακολουθούμε το δεξιότερο, που κατηφορίζει πιο έντονα, αρχικά κατευθυνόμενο βόρεια και στη συνέχεια βορειοανατολικά, και παρακάτω διασχίζοντας τσιμενταύλακα βγαίνουμε αμέσως σε στενό δασικό δρόμο. Κανονικά εδώ θα ακολουθούσαμε αυτόν το δρόμο προς τα δεξιά, αλλά λίγο πιο πέρα γίνεται σχεδόν αδιάβατος φθάνοντας σε μια ρεματιά, και έτσι αναγκαστικά κατεβαίνουμε λίγα μέτρα παρακάτω σε άλλον παράλληλο δρόμο, όπου πάμε επίσης δεξιά (ανατολικά). Σε λίγο βγαίνουμε πάλι στον πρώτο δρόμο και  πορευόμαστε πλέον σταθερά δίπλα στον τσιμενταύλακα, o οποίος κατέβαζε τα νερά από την πηγή της Λαγωνίκας που είναι λίγο πιο πάνω (τώρα έχει αντικατασταθεί από πλαστικούς σωλήνες). Μπορούμε μάλιστα, αν θέλουμε, να επισκεφθούμε και την πηγή με οδηγό  τον τσιμενταύλακα, αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση (προς τα δυτικά).

Μετά από πορεία περίπου μιας ώρας στο δρόμο, φθάνουμε στο ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας σε υψόμετρο 1005 μέτρα, δίπλα σε μεγάλη ανοικτή στέρνα. Η εκκλησία χτίστηκε πριν από έναν αιώνα και πλέον, με την ευκαιρία της παραχώρησης το 1891 της χρήσης της πηγής στην κοινότητα Πουρίου, γεγονός πολύ σημαντικό  τότε για το χωριό, που είδε το πρώτο νερό να φθάνει στο ορισμένο σημείο την ημέρα της γιορτής της Αγίας Μαρίνας στις 17 Ιουλίου.

Συνεχίζουμε ακολουθώντας τον τσιμενταύλακα, που κατηφορίζει δεξιά από την εκκλησία, φθάνουμε σε δεύτερη στέρνα και μπαίνουμε σε χωματόδρομο. Λίγο παρακάτω φεύγει το μονοπάτι αριστερά προς το Πουρί. Αξίζει όμως να κάνουμε μια εναλλακτική διαδρομή περνώντας από το ξωκλήσι του Αι-Λιά λίγο νοτιότερα. Ετσι συνεχίζουμε στο δρόμο και παρακάτω στρίβουμε δεξιά σε διασταύρωση. Ο δρόμος φθάνοντας τελικά σε κτήμα κάνει φουρκέτα αριστερά, περνάει ένα ρεματάκι, τερματίζει και συνεχίζει ευθεία μονοπάτι στενό αλλά εμφανές, κατηφορίζοντας ανάμεσα σε καστανιές. Το μονοπάτι τελικά βγαίνει σε κτήμα με μηλιές και γίνεται στενός αγροτικός δρόμος. Εδώ ξανασυναντάμε τσιμενταύλακα. Σε διασταύρωση μέσα στο κτήμα πάμε δεξιά (εδώ αριστερά πολύ κοντά περνάει και το κύριο μονοπάτι προς Πουρί) και στη συνέχεια σε νέα διασταύρωση πάμε αριστερά κατηφορικά και σύντομα φθάνουμε στον Προφήτη Ηλία, όπου υπάρχει και ξύλινο κιόσκι. Η θέση προσφέρει εντυπωσιακή θέα προς τη Ζαγορά, το Χορευτό, το Ανήλιο και το Μούρεσι, από τη θάλασσα του Αιγαίου με τις Βόρειες Σποράδες μέχρι ψηλά στην κατάφυτη κορυφή Κοτρώνι (1550 μ.).

Μέρος της θέας από Προφήτη Ηλία Πουρίου. Σε πρώτο πλάνο η Ζαγορά

Κατηφορίζοντας το δρόμο από τον Αι-Λιά, περνάμε από ακόμα ένα κτήμα και κατόπιν βρίσκουμε στα δεξιά μας τη συνέχεια του μονοπατιού, το οποίο παρακάτω ξαναβγαίνει σε δρόμο. Περνούμε δίπλα από δεξαμενή υδραγωγείου και, εκεί όπου ο δρόμος τερματίζει αριστερά, εμείς πάμε δεξιά και αμέσως βρίσκουμε το καλντερίμι που μας φέρνει στο χωριό. Η διαδρομή μας τερματίζει στην επάνω πλευρά της πλατείας του Πουρίου, στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.

Xάνια-Αγριόλευκες-Σχιντζουράβλι

Πηγαίνοντας προς Σχιντζουράβλι

Απόσταση:  11,4 χλμ.
Διάρκεια: 5-6 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 3.50΄)
Υψόμετρο: από 1300 μ. (καταφύγιο) σε 1470 μ. (Αγριόλευκες), 1450 μ. (Σχιντζουράβλι)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

 Η διαδρομή στο Wikiloc     Η διαδρομή στο Εverytrail    (κατεβάστε ίχνος GPS)

      Αυτή η  διαδρομή μας δίνει τη δυνατότητα,  έχοντας ως βάση το χιονοδρομικό κέντρο στα Χάνια, να επισκεφθούμε τις δύο κοντινές κορυφές, Αγριόλευκες και Σχιντζουράβλι, βαδίζοντας σε μονοπάτι  μέσα σε πυκνό δάσος οξιάς.

     Aφετηρία  μας λοιπόν είναι το καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Βόλου στο χιονοδρομικό κέντρο. Είναι καλύτερα να αρχίσουμε ανεβαίνοντας πρώτα στις Αγριόλευκες. Ακολουθούμε τους πυλώνες της πίστας στην πίσω πλευρά του κτιρίου και ανηφορίζοντας έντονα, φθάνουμε στην κορυφή. Λίγο πιο πάνω από το τέρμα των λιφτ βρίσκεται το κολονάκι της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (1470 μ.). Αφού θαυμάσουμε την πανοραμική θέα, συνεχίζουμε προς νότον και βρίσκουμε στενό μονοπάτι με κόκκινα σημάδια που μπαίνει στο δάσος οξιάς κατηφορίζοντας.

     Σε λίγο φθάνουμε σε διασταύρωση με άλλο μονοπάτι από αριστερά. Αυτό έρχεται επίσης από το καταφύγιο, όπου και θα επιστρέψουμε στο τέλος της πορείας μας. Συνεχίζουμε λοιπόν ευθεία μπροστά στο μονοπάτι με γενική κατεύθυνση νότια, και σε λίγο φθάνουμε στο ξέφωτο του Γολγοθά στα 1428 μέτρα. Στην κορυφή αυτή έπεσαν πριν λίγα χρόνια δύο πολεμικά αεροσκάφη F-16 με αποτέλεσμα να σκοτωθούν οι πιλότοι, και αν ψάξουμε λίγο τριγύρω θα βρούμε μικρά κομμάτια από συντρίμμια.

     Από το Γολγοθά το μονοπάτι μας κατηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Προσπερνούμε διασταύρωση στα δεξιά που πηγαίνει προς Άγιο Λαυρέντιο και μια δεύτερη προς Άγιο Γεώργιο και φθάνουμε σε νέα διασταύρωση, όπου διασχίζουμε στενό δασικό δρόμο. Η περιοχή εδώ λέγεται Μοναστηράκι. Στην άλλη πλευρά του δρόμου συνεχίζουν δύο μονοπάτια. Το αριστερότερο, που έχει γαλάζια σημάδια, κατηφορίζει ελαφρά πηγαίνοντας προς λάκκα Μορογιάννη-Φτιρίτσα. Εμείς παίρνουμε το δεξιότερο, που έχει κόκκινα σημάδια και ανηφορίζει στην πλαγιά με ανατολική κατεύθυνση πηγαίνοντας προς Δραμάλα.

     Αφού βαδίσουμε για λίγο ακόμα στο μονοπάτι, το αφήνουμε ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια προς τα δεξιά και ανηφορίζουμε έντονα σε δύσβατη ατραπό. Η κορυφή Σχιντζουράβλι, όντας βραχώδης και σχετικά δύσβατη, δεν είχε επίσημο κανονικό μονοπάτι να περνά από εκεί. Ετσι δημιουργήθηκε από τους ορειβάτες αυτή η σηματοδοτημένη παράκαμψη.

     Βγαίνουμε εν τέλει επάνω στη βραχώδη ράχη και βαδίζουμε προς τα ανατολικά για να φθάσουμε στο ψηλότερο σημείο, όπου βρίσκεται το κολονάκι (1450 μ.). Η θέα από το σημείο αυτό είναι μεγαλειώδης. Προς το βορρά βλέπουμε την κορυφή του Πουριανού Σταυρού με τα στρατιωτικά ραντάρ, και δυτικότερα το Πλιασίδι, το Αϊδονάκι και τις Αγριόλευκες. Στο βάθος, αν υπάρχει διαύγεια,  φαίνεται ο Κίσσαβος, ο Όλυμπος και ο Άθως. Νότια βλέπουμε τη Δίρφυ και πιο δεξιά την Όθρυ, τον Παρνασσό και δυτικά τα βουνά της Πίνδου. Η θάλασσα του Παγασητικού απλώνεται από κάτω μας μέχρι το Τρίκερι και πιο πέρα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου.

Κοιτάζοντας από το Σχιντζουράβλι προς το βορρά

     Αφού χορτάσουμε τα μάτια μας με την ομορφιά της φύσης, πράγμα δύσκολο, προχωρούμε προς τα ανατολικά ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια, που μας κατεβάζουν πάλι στο δάσος και συνεχίζομε προς την ίδια κατεύθυνση σε ίσιωμα βαδίζοντας προς τη Δραμάλα, που είναι ένα ομαλό ξέφωτο με φτέρες. Σε δεκαπέντε λεπτά περίπου, λίγο πριν φθάσουμε στη  Δραμάλα, βρίσκουμε κατηφορική διασταύρωση δεξιά και την ακολουθούμε, αλλάζοντας κατεύθυνση προς τα νοτιοδυτικά. Το μονοπάτι αυτό εξυπηρετούσε όσους κατέβαιναν από Δραμάλα προς Αγιο Γεώργιο. Κατηφορίζοντας συνεχώς και βρίσκοντας σημάδια από την αλλοτινή παρουσία υλοτόμων, φθάνουμε σε δασικό δρόμο. Αριστερά υπάρχει το εγκαταλελειμμένο μαντρί του Κουτσή. Λίγα μέτρα πιο δεξιά, ο δρόμος βγαίνει από το δάσος σε ανοιχτό χώρο με φτέρες. Η τοποθεσία αυτή λέγεται Καθρέφτης.  Μπορούμε και να βαδίσουμε σε αυτό το δρόμο για να πάμε πίσω στο Μοναστηράκι. Είναι προτιμότερο όμως και πιο σύντομο να ακολουθήσουμε στενό μονοπάτι, που ανηφορίζει ελαφρά ανάμεσα στις φτέρες και μετά ξαναμπαίνει στο δάσος. Στην αρχή του μονοπατιού πλάι στο δρόμο δεξιά υπάρχει πινακίδα.

     Τελικά ξαναμπαίνουμε λοξά στο δρόμο και σε λίγα λεπτά φθάνουμε στον αυχένα στο Μοναστηράκι, όπου πάμε αριστερά στο μονοπάτι που οδηγεί πίσω στο Γολγοθά. Η κουραστική ανηφόρα μέχρι να φθάσουμε εκεί, μας δίνει μια ιδέα για το πώς δόθηκε τέτοιο όνομα στην τοποθεσία αυτή. Συνεχίζουμε αντίστροφα στο μονοπάτι από το οποίο ήρθαμε, και φθάνουμε στην διασταύρωση, όπου αριστερά ανηφορίζει προς Αγριόλευκες. Εδώ επιλέγουμε να πάμε δεξιά, παρακάμπτοντας την κορυφή. Το μονοπάτι σε λίγο μας βγάζει σε φαρδιά πίστα του σκι και τη διασχίζουμε. Στην απέναντι πλευρά της πίστας και λίγο χαμηλότερα, υπάρχει χωματόδρομος που μας οδηγεί πίσω στο καταφύγιο.

    

  

Mακρινίτσα-Σταγιάτες

Ο Βόλος από τη Μακρινίτσα

Απόσταση: 5,8 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 1.40΄)
Υψόμετρο: Από 630 μ. (Μακρινίτσα) σε 285 μ. (γεφύρι Κάππα) σε 398 μ. (Σταγιάτες)
Σήμανση: πινακίδες, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι


Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail   (κατεβάστε ίχνη GPS)

       
           Aυτή είναι μια κυκλική διαδρομή, που από την πλατεία της Μακρινίτσας κατηφορίζει αρχικά στο καλντερίμι προς Βόλο. Φθάνοντας στην Κουκουράβα, την κάτω συνοικία της Μακρινίτσας, περνά το Μέγα ρέμα από πέτρινο τοξωτό γεφύρι και ανηφορίζει σε μονοπάτι προς τις Σταγιάτες. Από εκεί, ακολουθώντας ανατολικότερο μονοπάτι-καλντερίμι, περνά ξανά το ρέμα και επιστρέφει στη Μακρινίτσα. Φυσικά η διαδρομή μπορεί να γίνει και αντιστρόφως, ή μόνο σε ένα τμήμα της. Σημαντικό πλεονέκτημά της είναι η εκπληκτική θέα που προσφέρει, από πολλά σημεία, προς το Βόλο, τη θάλασσα και τις κατάφυτες πλαγιές της ρεματιάς. 

            Από την πλατεία της Μακρινίτσας, δίπλα στην εκκλησία δυτικά, ξεκινούν δύο καλντερίμια. Το δεξιότερο ανηφορίζει ελαφρά στην αρχή του, πηγαίνοντας προς το Σαρακηνό και το Φυτόκο. Εμείς ακολουθούμε το αριστερότερο φαρδύ καλντερίμι, πραγματικό πέτρινο έργο τέχνης, που κατηφορίζει με ελιγμούς ανάμεσα στα σπίτια του χωριού.

Κατεβαίνοντας από την πλατεία της Μακρινίτσας

             Περνούμε από τις εκκλησίες του Αγίου Αθανασίου και Αγίου Γεωργίου και, πλησιάζοντας στην άσφαλτο, το καλντερίμι φαίνεται να κάνει στροφή δεξιά. Όμως παρακάτω είναι τελείως κλεισμένο και αδιάβατο λίγα μέτρα πάνω από το δρόμο, και έτσι συνεχίζουμε ευθεία σε τσιμεντόδρομο, περνώντας κάτω από το αρχοντικό Σταφυλοπάτη και βγαίνουμε στην άσφαλτο, που ακολουθούμε για εκατό μέτρα προς τα κάτω. Βρίσκουμε τη συνέχεια του καλντεριμιού στα αριστερά μας και παρακάτω διασχίζουμε το δρόμο και συνεχίζουμε κατηφορίζοντας προς το αρχοντικό Νάνου. 

       Περνάμε από πλατάνι δίπλα σε βρύση χωρίς νερό, και παρακάτω έχουμε δύο διασταυρώσεις καλντεριμιών στα δεξιά που κατηφορίζουν προς Βόλο. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία σε ίσιωμα, περνάμε από μια βρύση χωρίς νερό και από μια ακόμα στεγνή τριπλή κρήνη με πλατάνι και μετά κατεβαίνουμε στην άσφαλτο (υπάρχει στο σημείο αυτό πινακίδα προς αρχοντικό Αργυρώ). Απέναντι κατηφορίζει στενός τσιμεντόδρομος. Τον ακολουθούμε και αμέσως πάμε δεξιά σε μονοπάτι, που μας φέρνει στην περιοχή Ταμπάκικα στο Μέγα ρέμα. Εδώ υπάρχει το δίτοξο πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Κάππα, δίπλα στα ερείπια βυρσοδεψείου. Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, κάποιες πέτρες λείπουν από τη βάση του ανατολικού τόξου, δημιουργώντας ανησυχία για τη σταθερότητα του γεφυριού. Μακάρι να αναληφθεί σύντομα δράση για την επισκευή του.

Το γεφύρι του Κάππα στα Ταμπάκικα

           Περνούμε το ρέμα και στην απέναντι όχθη συνεχίζουν δύο μονοπάτια. Το  δεξιότερο ακολουθεί το ρέμα κατηφορίζοντας προς Αηδονοφωλιές-Άγιο Ονούφριο. Εμείς παίρνουμε το αριστερότερο που ανηφορίζει στην πλαγιά. Παραπάνω βγαίνουμε σε στενό ανηφορικό δρόμο που συναντά διασταύρωση και πάμε δεξιά. Σε λίγο βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού στα αριστερά και ανηφορίζουμε. Φθάνοντας στα πρώτα σπίτια των Σταγιατών, βαδίζουμε για λίγα μέτρα σε καλντερίμι. Είναι καλύτερο να μην ακολουθήσουμε το κόκκινο βέλος που στρίβει αριστερά, αλλά βαδίζοντας λίγο ακόμα ευθεία σε ίσιωμα, μετά πάμε λοξά αριστερά σε τσιμενταρισμένο  καλντερίμι με σκαλοπάτια,  που μας βγάζει σε τσιμεντόδρομο. Λίγα μέτρα πιο πάνω ο δρόμος κάνει στροφή δεξιά και μας φέρνει στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στην πλατεία των Σταγιατών.

Πλατεία Σταγιατών

            Αφού δροσιστούμε στην παλιά βρύση με την αραβική επιγραφή κάτω από τη σκιά των δύο μεγάλων πλατάνων, συνεχίζουμε την πορεία μας σε λιθόστρωτο διασχίζοντας την άσφαλτο προς τα πάνω. Καθώς συναντούμε και άλλη βρύση, στρίβουμε αριστερά στο πλακόστρωτο που παραπέρα βγαίνει στην άσφαλτο. Μετά από πενήντα μέτρα πάμε λοξά δεξιά σε ανηφορικό τσιμεντόδρομο, που οδηγεί στο γυναικείο μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Αριστερά από την είσοδο του μοναστηριού συνεχίζει στενός αγροτικός δρόμος και τον ακολουθούμε, βλέποντας μπροστά μας στο βάθος τη Μακρινίτσα. Μετά από κάμποση πορεία, εκεί όπου ο δρόμος κάνει φουρκέτα αριστερά, τον αφήνουμε και συνεχίζουμε ευθεία σε μονοπάτι, που μας φέρνει σε ξύλινο γεφυράκι, το οποίο κατασκευάστηκε πρόσφατα από δραστήριους κατοίκους των Σταγιατών. Περνούμε το ρέμα και ανηφορίζοντας το μονοπάτι εμφανίζει και τμήματα καλντεριμιού, για να μας βγάλει τελικά στην είσοδο της Μακρινίτσας, στο πλάτωμα όπου κάνουν στροφή τα λεωφορεία.

       

Αγία Κυριακή-Τρίκερι-Κόττες

Απόσταση: 4,9 χλμ.
Διάρκεια: 1.45΄
Υψόμετρο: από 0 μ. (Αγία Κυριακή) σε 285 μ. (Τρίκερι) σε 0 μ. (Κόττες)
Σήμανση: στρόγγυλα πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Kατεβάστε ίχνος GPS:
Αγία Κυριακή-Τρίκερι στο Wikiloc    Tρίκερι-Κόττες στο Wikiloc
Αγία Κυριακή-Τρίκερι στο Everytrail    Τρίκερι-Κόττες στο Everytrail

      
         Μία θαυμάσια διαδρομή, με πολύ καλντερίμι, που ξεκινά από τη θάλασσα του Αιγαίου στην είσοδο του Παγασητικού κόλπου και, περνώντας από το χωριό Τρίκερι, μας φέρνει στον παραθαλάσσιο οικισμό Κόττες στον Παγασητικό. Χρειαζόμαστε τρία τέταρτα της ώρας για να ανηφορίσουμε το καλντερίμι από το λιμανάκι της Αγίας Κυριακής στο χωριό και μία ώρα περίπου για να κατεβούμε στις Κόττες με χαλαρό ρυθμό. Φυσικά, η διαδρομή μπορεί να γίνει και αντιστρόφως, ή μόνο σε ένα τμήμα της. Θα πρέπει να έχουμε κανονίσει για την επιστροφή μας, καθώς δεν υπάρχει συγκοινωνία στην αφετηρία και στον τερματισμό. Mπορούμε βέβαια να επιστρέψουμε και βαδίζοντας, καθώς η απόσταση δεν είναι μεγάλη. Στο Τρίκερι μπορούμε να πάμε με λεωφορείο του ΚΤΕΛ. 

Αγία Κυριακή

        Αρχίζοντας από την προκυμαία της Αγίας Κυριακής, βαδίζουμε στο πλακοστρωμένο δρόμο-καλντερίμι έχοντας τις ταβέρνες στα δεξιά μας. Σε λίγα μέτρα, δεν στρίβουμε δεξιά στη διασταύρωση που πάει παράλληλα με τη θάλασσα, αλλά πάμε ευθεία ανηφορίζοντας ελαφρά και σε λίγο τα σπίτια του οικισμού τελειώνουν και συνεχίζουμε σε παλιό λιθόστρωτο καλντερίμι σε άριστη κατάσταση, που ανηφορίζει πιο έντονα με ζικ-ζακ στην πετρώδη πλαγιά.

Ανηφορίζοντας από την Αγία Κυριακή

       Το καλντερίμι δεν έχει διασταυρώσεις που θα μπορούσαν να μας μπερδέψουν και, αφού διασχίσουμε στενό ασφαλτόδρομο, σε λίγο φθάνοντας σε προσκυνητάρι μπαίνουμε στο χωριό και το καλντερίμι γίνεται τσιμεντόδρομος. Aριστερά μας είναι το νηπιαγωγείο. Σε λίγο πάμε λοξά αριστερά σε φαρδύ πλακόστρωτο που μας οδηγεί στην πλατεία.

Τρίκερι

              Από την πλατεία του Τρίκερι ανηφορίζουμε για λίγο στο καλντερίμι που περνά πλάι από το κτίριο της Κοινότητος στα δεξιά μας και μετά στρίβουμε δεξιά, περνάμε δίπλα από τους κάδους των απορριμμάτων και συνεχίζουμε σε μονοπάτι, το οποίο γρήγορα  μετατρέπεται σε καλντερίμι που κατηφορίζει στην αριστερή πλευρά μιας ρεματιάς.

Κατηφορίζοντας προς Κόττες

             Το ωραίο καλντερίμι μας φέρνει στην κοίτη του ρέματος, όπου βαδίζουμε για λίγο. Η τοποθεσία λέγεται Κολοσώρι και υπάρχουν εδώ κοντά αριστερά δύο πηγάδια. Συνεχίζουμε σε φαρδύ διαμορφωμένο μονοπάτι που περνά δίπλα από μεγάλο προσκυνητάρι και κατηφορίζουμε προς τη θάλασσα. Διασχίζουμε την άσφαλτο και από την κάτω πλευρά το καλντερίμι είναι για λίγο διάστημα τσιμενταρισμένο. Περνούμε δίπλα από πηγάδι και ωραία παλιά βρύση που έχει στερέψει. Σύμφωνα με διηγήσεις ηλικιωμένων Τρικεριωτών στον Νίκο Χαρατσή, παλιότερα από τη βρύση αυτή  έτρεχε πολύ νερό, που ο ήχος του ακουγόταν από κάμποση απόσταση μακρύτερα.

Η βρύση στις Κόττες

       Κατηφορίζοντας ομαλά σε πλακόστρωτο δρόμο-καλντερίμι και περνώντας ανάμεσα από περιβόλια και κτίσματα, φθάνουμε τελικά στην παραλία στις Κόττες.

Πορταριά-Σταγιάτες-Άνω Βόλος

Οι Σταγιάτες από το μονοπάτι

Απόσταση: 2,2 χλμ.
Διάρκεια: 45 λεπτά (καθαρός χρόνος πορείας)
Υψόμετρο: από 590 μ. σε 315 μ.
Σήμανση: πινακίδες, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι

H διαδρομή στο Wikiloc     H διαδρομή στο Everytrail  (κατεβάστε ίχνος GPS) 

    
         Μια ευχάριστη κατάβαση μιάς ώρας (με στάσεις) από την Πορταριά στις Σταγιάτες και από εκεί στο κοιμητήριο Αγίου Δημητρίου στον Άνω Βόλο, κυρίως σε μονοπάτι-καλντερίμι με λίγα τμήματα αγροτικού δρόμου. Και αυτή η διαδρομή προσφέρει υπέροχη θέα από πολλά σημεία προς Μακρινίτσα-Πορταριά και Βόλο-Παγασητικό. Στον τερματισμό, πολύ βολικά, υπάρχει στάση λεωφορείου του ΚΤΕΛ για να επιστρέψουμε, αν δεν θέλουμε να βαδίσουμε προς τα πίσω.

    Η αφετηρία μας είναι πάνω στον κύριο δρόμο Πορταριάς-Μακρινίτσας, λίγο μετά τη βρύση Αδάμαινα, στο κοιμητήριο της Πορταριάς. Λίγα μέτρα πριν το κοιμητήριο, εκεί όπου υπάρχει στα δεξιά του δρόμου προσκυνητάρι, φεύγουμε από την αριστερή πλευρά της ασφάλτου σε μονοπάτι-καλντερίμι που κατηφορίζει και αμέσως μας βγάζει σε στενό ασφαλτόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε για πενήντα μέτρα. Καθώς βλέπουμε μπροστά μας γηπεδάκι μπάσκετ, πάμε λοξά αριστερά σε μονοπάτι, που λίγο μετά διασχίζει στενό τσιμεντόδρομο και ακολουθούμε την περίφραξη αριστερά, κατηφορίζοντας τώρα σε καλντερίμι. Πιο κάτω βγαίνουμε σε τσιμεντόδρομο και τον ακολουθούμε. Σε διασταύρωση πάμε ευθεία, περνάμε πλάι από δεξαμενή υδραγωγείου και αμέσως μετά ο δρόμος τελειώνει και συνεχίζει μονοπάτι ανάμεσα σε ελαιοπερίβολα, με τμήματα αγροτικού δρόμου, κατηφορίζοντας ελαφρά με νοτιοδυτική κατεύθυνση.  

      Παρακάτω το μονοπάτι βγαίνει λοξά σε τσιμεντόδρομο, ανάμεσα στα πρώτα σπίτια των Σταγιατών. Ο δρόμος σύντομα μετατρέπεται σε καλντερίμι που κατηφορίζει έντονα.  Αφήνουμε το μπαλκόνι του Πλατανάκου στα αριστερά μας, κατόπιν έχουμε διασταύρωση στα δεξιά όπου φεύγει η διαδρομή προς Μακρινίτσα, περνάμε από μια βρύση με νερό και σε λίγο διασχίζουμε την άσφαλτο φθάνοντας στην πλατεία. Εδώ θα κάνουμε οπωσδήποτε μια στάση για να δροσιστούμε από το φημισμένο νερό των Σταγιατών  στην παλιά βρύση, κάτω από τα δύο μεγάλα πλατάνια.

    Συνεχίζοντας  στο καλντερίμι που κατηφορίζει αριστερά από την πλατεία,  παρακάτω αυτό κάνει στροφή αριστερά και μετατρέπεται σε στενό αγροτικό δρόμο. Περνούμε από το παλιό μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και σε λίγο έχουμε διασταύρωση, όπου δεξιά συνεχίζει η διαδρομή προς Αηδονοφωλιές-Άγιο Ονούφριο. Εμείς πάμε αριστερά και σε λίγα μέτρα, καθώς ο δρόμος κάνει στροφή αριστερά, βρίσκουμε μονοπάτι δεξιά που κατηφορίζει προς το ρέμα της Μάνας. Κάτω στο ρέμα θα συναντήσουμε τα ερείπια του παλιού νερόμυλου του Μάγκα, που χτίσθηκε στα 1888.

To ρέμα της Μάνας

     Αφού περάσουμε το ρέμα, συνεχίζουμε ανηφορίζοντας ελαφρά στο μονοπάτι, που καθαρίσθηκε και σηματοδοτήθηκε πρόσφατα από την ομάδα Αποδράσης των Σταγιατών, και τελικά βγαίνουμε σε στενό χωματόδρομο, που σε λίγα μέτρα μας βγάζει στον κύριο δρόμο Βόλου-Πορταριάς, σε στροφή του λίγο πάνω από την Ανακασιά, έχοντας στα δεξιά μας το κοιμητήριο Αγίου Δημητρίου. Αμέσως μετά τη στροφή προς τα κάτω, υπάρχει στάση του λεωφορείου.

Θέα από το μονοπάτι. Αριστερά το κοιμητήριο, δεξιά ο Αγιος Ονούφριος

Αηδονοφωλιές-Σταγιάτες

Απόσταση: 1,95 χλμ.
Διάρκεια: 45 λεπτά
Υψόμετρο: από 140 μ. σε 398 μ. (πλατεία Σταγιατών)
Σήμανση: πινακίδες, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι

Η διαδρομή στο Wikiloc    H διαδρομή στο Εverytrail   (κατεβάστε ίχνος GPS) 
       
         Ένας ευχάριστος ανηφορικός περίπατος από την τοποθεσία Αηδονοφωλιές στον Άνω Βόλο μέχρι το όμορφο χωριό των Σταγιατών. Η μισή διαδρομή γίνεται σε καλντερίμι και μας προσφέρει πολλά σημεία με πανοραμική θέα προς το Βόλο και το Σαρακηνό. Καθαρίστηκε και σηματοδοτήθηκε πρόσφατα με τη φροντίδα της ομάδας ΑΠΟΔράσης Σταγιατών. Από τις Σταγιάτες μπορεί κανείς να συνεχίσει ανηφορίζοντας προς Πορταριά ή Μακρινίτσα, ή να κατηφορίσει,  είτε προς το κοιμητήριο Αγίου Δημητρίου στον Άνω Βόλο και να πάρει το λεωφορείο, είτε προς το γεφύρι στα Ταμπάκικα στο Μέγα ρέμα και από εκεί να επιστρέψει στις Αηδονοφωλιές  περπατώντας  σε μονοπάτι  παράλληλα με το ρέμα.

      Από τη στάση του λεωφορείου 4 στις Αηδονοφωλιές, στο τέρμα της οδού Ιωλκού, περνάμε το γεφύρι αριστερά και ανηφορίζουμε δίπλα στο ρέμα στην άσφαλτο προς Άγιο Ονούφριο-Κουκουράβα. Διακόσια μέτρα πιο πάνω, απέναντι από το εστιατόριο Νέα Ρέμβη, υπάρχει μικρός χώρος στάθμευσης. Από εκεί αρχίζει το ίχνος της πορείας μας. Βαδίζουμε σε στενό δρόμο δίπλα στο Μέγα ρέμα στην αριστερή του όχθη, περνώντας απέναντι από ένα μπαρ και το τένις κλάμπ Ιωλκός  και μετά περνούμε από γεφυράκι στην δεξιά (ανατολική) όχθη του ρέματος. Λίγο παραπάνω περνούμε με τοξωτό πέτρινο γεφυράκι άλλο ρέμα (της Μάνας) που συμβάλλει στο σημείο εκείνο με το Μέγα ρέμα. Aμέσως μετά το γεφυράκι πάμε δεξιά σε μονοπάτι, που σε λίγα μέτρα γίνεται καλντερίμι και σύντομα  βγαίνει σε στενό ανηφορικό τσιμεντόδρομο πάνω σε φουρκέτα.
       Πιο ψηλά, εκεί όπου ο δρόμος κάνει δεξιά στροφή, τον αφήνουμε και πάμε ευθεία σε μονοπάτι που αμέσως γίνεται καλντερίμι. Αριστερά μας έχουμε το βράχο-αναρριχητικό πεδίο του Σαρακηνού, στη βάση του οποίου χαμηλά φαίνεται το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάκη. Πιο πάνω φαίνονται τα σπίτια της Μακρινίτσας και χαμηλά ο Άγιος Ονούφριος.

Η  Μακρινίτσα από το καλντερίμι

     Συνεχίζοντας στο καλντερίμι, περνάμε από το μικρό ξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονος και βγαίνουμε σε χωματόδρομο, όπου πάμε δεξιά ανηφορικά. Στην επόμενη στροφή που κάνει ο δρόμος, προχωρούμε ευθεία (ανατολικά) προς το εκκλησάκι του Αγίου Σεραφείμ. Αφήνουμε δεξιά μας το ξωκλήσι βαδίζοντας σε στενό δρόμο-καλντερίμι που ανηφορίζει έντονα. Φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου δεξιά συνεχίζει διαδρομή προς το κοιμητήριο Αγίου Δημητρίου στον Άνω Βόλο. Εμείς πάμε αριστερά, περνούμε από το παλιό μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και συνεχίζουμε σε καλντερίμι, που σύντομα μας φέρνει στην πλατεία των Σταγιατών με τα δύο μεγάλα πλατάνια πλάι στην παλιά βρύση με την αραβική επιγραφή.

Σταγιάτες